Suite de paysages
De betoverende prentenserie Suite de paysages laat zien hoe Dulac steeds met kleine aanpassingen zijn diepe liefde voor de natuur probeerde over te brengen. Hij nam de landschappen van Noord-Frankrijk als uitgangspunt.
Door te werken met spiegelingen, schaduwen en schemering transformeerde hij ze tot ‘landschappen van de ziel’. Hij drukte van elke voorstelling twee litho’s af in steeds twee kleuren. Dit leverde steeds opnieuw een volledig ander effect op. Onder elke prent tekende hij bovendien een remarque, een persoonlijke krabbeltje waarmee hij de prenten een nog unieker karakter gaf.
Charles Marie Dulac, Plaat 1 (Planche 1) uit de prentenserie Suite de paysages, 1893
Charles Marie Dulac, Plaat 6 (Planche 6) uit de prentenserie Suite de paysages, 1893
Charles Marie Dulac, De gezegende weg (La voie bénie (Jesu, corona Sanctorum omnium. Jesu, sapienta aeterna)) uit de prentenserie Le cantique des créatures (VII), 1894
Prediken met prenten
Dulac bekeerde zich tot het katholieke geloof nadat hij ontdekte dat hij door een loodvergiftiging niet lang meer te leven had. Het doel van de serie Le cantique des créatures was om ‘God te dienen en te prijzen’ en was dus in zekere zin een vorm van visuele prediking. Hij geloofde, net als veel andere neokatholieke kunstenaars, dat de moderne prentkunst hier prima voor kon worden ingezet.
Dulac opende de serie met een tekst van de heilige Franciscus van Assisi. In de prenten zelf riep hij zijn godsgevoel op via abstracte en mysterieuze landschappen.
Verder lezen:
- Elizabeth Prelinger, ‘Charles Dulac’s Suite de Paysages’, Print Quarterly 12 (1995) nr. 1, pp. 41-52
- André Mellerio, La Lithographie originale en couleurs, Parijs 1898
- Fred Leeman, Landschappen van de ziel. het symbolistisch landschap in Frankrijk 1880-1910, Amsterdam 2010
- Phillip Dennis Cate, ‘From Redon to Rivière. Albums of the 1890s’, in: Pat Gilmour, Lasting Impressions. Lithography as Art, Londen 1988